Dobra opieka

44Muszę przyznać, że poziom opieki nad chorymi w zawierciańskim szpitalu na oddziale wewnętrznym przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Nigdy nie sądziłam, że pielęgniarki pracujące w tym szpitalu z tak pełnym profesjonalizmem i oddaniem zajmą się moją babcią, która była u kresu wyczerpania i praktycznie jedną nogą w grobie. Babcia od dziesięciu lat walczyła z nowotworem, który na początku zaatakował jajniki, a później przerzucił się na inne organy wewnętrzne. Ostatni rok był najgorszy, bo babcia z dnia na dzień słabła i zbliżała się do granicy życia i śmierci. W ostatnich dniach swojego życia, gdy cały czas wymiotowała i nie przyjmowała żadnych pokarmów, dzieci babci postanowiły umieścić ją w szpitalu, by jakoś ulżyć jej cierpieniom. Rodzice nie wiedzieli czy uda się załatwić przyjęcie babci na oddział, jednak lekarz, który tego dnia miał dyżur od razu zaopiekował się babcią, podobnie jak zrobiły to pielęgniarki.

Na początku zrobiono babci badanie EKG, a następnie odprowadzono 5 litrów płynu z napuchniętego brzucha babci, w którym nic już nie funkcjonowało tak, jak powinno. Przez cztery dni, jakie babcia spędziła w szpitalu, pielęgniarki chodziły wokół niej jak na szpilkach i starały się ulżyć w cierpieniu, pielęgniarka Zawiercie. Babcia dostawała morfinę, była też odżywiana za pomocą odpowiednich kroplówek. Mimo zabiegów ze strony lekarzy i pielęgniarek nie udało się babci uratować, bo jej stan był już zbyt poważny. Do końca życia nasza rodzina pozostanie wdzięczna służbie zdrowia z zawierciańskiego szpitala.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *